با استفاده از استخوان گاو داربست نانوساختار مهندسي بافت در دانشگاه صنعتي اصفهان ساخته شد
نوعي داربست نانوساختار سراميكي با استفاده از استخوان گاو و به روشي ارزان به همت پژوهشگران دانشگاه صنعتي اصفهان تهيه شد.
به گزارش سرويس پژوهشي ايسنا، مهندس فريبرز توانگريان كه به روشي جديد براي ساخت داربست سراميکي نانوساختار دوفازي هيدروکسي آپاتيت - بتا تريکلسيم فسفات از استخوان طبيعي دست يافته است، گفت: «اين پژوهش، روشي بسيار جديد، ارزانقيمت و اقتصادي براي توليد نوعي داربست استخواني ارزشمند مورد استفاده در صنايع پزشکي و مهندسي بافت را ارايه ميکند.»
محدوديت کاشتنيهاي متخلخل، لزوم وجود تخلخلهايي با قطري حداقل برابر با 100 ميکرومتر است، تا مويرگها بتوانند يک منبع خوني براي بافتهاي همبند رشد کرده فراهم كنند.
توانگريان با بيان اين که بافتهاي رگدار در تخلخلهاي کمتر از 100 ميکرومتر ظاهر نميشوند، افزود: «استفاده از داربستهاي استخواني نشأت گرفته از استخوان گاو که اين نياز اساسي را برآورده ميكنند، مورد توجه بسياري قرار گرفته است. سراميک کلسيم فسفات دو فازي که متشکل از دو فاز هيدروکسي آپاتيت و بتا تريکلسيم فسفات است گزينهاي مناسب براي جايگزيني ضايعات استخواني است. استخوان اوليه مورد استفاده به دليل دارا بودن ترکيب شيميايي نزديک به ترکيب شيميايي استخوان، مورد توجه خاصي قرار گرفته و در کاربردهاي دنداني و استخواني بهکار ميرود.»
در اين پژوهش داربست نانوکريستالي کلسيم فسفات در محلول حاوي يون فسفر غوطه ور ميشود. يون فسفر در استخوان اسفنجي، دوپ شده و سپس با هيدروکسي آپاتيت واکنش داده و توليد بتا تريکلسيم فسفات مي کند.
ترکيب فاز کريستالي استخوان کلسينه شده در نتيجه اضافه شدن مقادير مختلف يون فسفر در طي زمانهاي مختلف غوطهوري حاوي مقادير مختلفي از فاز بتا تريکلسيم فسفات بوده، به گونهاي که با افزايش زمان غوطهوري، ميزان فاز بتا تريکلسيم فسفات افزايش مي يابد.
به کمک اين روش ميتوان داربستهاي نانوکريستالي کلسيم فسفات دو فازي هيدروکسي آپاتيت - بتا تريکلسيم فسفات را با درصدهاي مختلفي از فاز بتا تريکلسيم فسفات براي کاربردهاي گوناگون توليد كرد.
از اين محصول ميتوان در صنايع پزشکي و در کاربردهاي مهندسي بافت و بهعنوان پرکننده عيوب استخواني استفاده كرد.
جزئيات اين پژوهش که با راهنمايي دکتر رحمتالله عمادي و همکاري مهندس سيد ايمان روحاني اصفهاني انجام شده در مجله Materials Letters (جلد 64، صفحات 996- 993، سال 2010) منتشر شده است.